|
|
 |
|
De herkomst van het woord strot-tenhoofd is, als je het
opzoekt, ofwel nietszeggend ofwel schimmig, terwijl het
wellicht cruciaal is voor het be-grijpen van wat zich in en
om de stem afspeelt. Daarom is het van be-lang even stil te
staan bij de bouw (anatomie) en betekenis (taal) van dit
centrale begrip betreffende de stem, de spraak en het zingen
van de mens. Wat betreft de betekenis van de naam Larynx,
omdat niemand |
|
|
|
verder komt dan 'de bovenkant van de luchtpijp' geef ik
hierbij mijn vrije in-terpretatie van het woord: een
organisch instrument dat onhoorbare signa-len (gevoelens,
emoties, gedachten) kan omzetten in hoorbare, door een
mechanisme dat regelmatige trillingen genereert en dat zich
daarmee af-stemt op sympathieke resonanties van elders, die
het versterkt en bundelt om daarmee een verandering teweeg
te brengen in de atmosfeer.
Larynx
Larynx is dus de officiële naam van wat wij het
strottenhoofd noemen. On-derdelen zijn het schildkraakbeen (thyroid),
het ringkraakbeen (cricoid) en de bekerkraakbeentjes (arytenoids).
Schild, Ring en Beker dus. Dit is het bovenste deel van de
luchtpijp, ook wel trachea genaamd. De stembanden zelf zijn
twee met vliezen beklede spiertjes die van binnen aangehecht
zijn op de plek van de adamsappel. Aan de achterkant zijn ze
aangehecht aan de twee bekerkraakbeentjes ofwel arytenoiden,
die als ruitertjes boven op de zadelrand van het
ringkraakbeen zitten/rijden. Dus aan de voorkant zijn de
elastiekjes van onze stembanden gefixeerd en aan de
achterkant zijn ze flexibel. Verder staat het
schildkraakbeen als een bovenkaak op de onder-kaak van het
ringkraakbeen, dus die twee kunnen scharnieren. Door de
beweeglijkheid van de bekerkraakbeentjes en de
scharnierbeweging van het schild- op het ringkraakbeen kan
onze stem de prachtigste capriolen uithalen. Hard-zacht,
hoog-laag, glijden-stappen, springen-drijven,
kwinkeleren-trompetteren, imponeren-verleiden, huilen-lachen,
fluisteren-zuchten, knorren-piepen, raspen-schmieren,
opera-hard rock, boventoon-fluiten, noem het maar op en de
stem kan het. De enige beperkingen zijn de eigen psychologie
en de fysieke begrenzing van de bouw van het strotten-hoofd
van iedere zanger.
Bron:
©Ton Hettema / Afbeelding:
www.med.mun.ca |
|
