|
|
|
|
| |
|
Barbershop
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Herkomst en historie
De barbershop stijl met de show erbij, komt uit Amerika. Het
barbershopzin-gen zoals dat nu gedaan wordt is eigenlijk in
1938 begonnen. Voordien be-stond het ook al, als nostalgisch
tijdverdrijf. Rond 1830 ontstond het genre, zo wil de
geschiedenis, toen Amerikaanse immigranten die zich bij de
kap-per wilden laten opknappen, de tijd verdreven met zingen.
De een begon dan een Iers of Engels volksliedje te zingen en
de anderen zochten er een tweede, derde en vierde stem bij.
Tegen het einde van de 19e eeuw trad in bijna elke revue wel
een barbershop kwartet op. Ook zwarte stemmen had-den hun
invloed zoals The Ink Spots en The Mills Brothers. De stijl
dankt zijn naam aan de song Mr Jefferson Lord, Play That
Barbershop Cord uit 1910.
Het zelf zingen verdween naar de achtergrond toen radio en
film ingebur-gerd raakten. Maar op een goede dag in 1938 vond
de heer Cash, bij wijze van grap, dat het barbershop zingen
een beter lot verdiende. Samen met de heer Hall schreef hij
een humoristische uitnodiging aan enkele vrienden en korte
tijd later werd in de Roof Garden van de Tulsa Club de
volgende ver-eniging opgericht: Society for the Preservation
and Encouragement of Bar-bershop Quartet Singing in America,
SPEBSQSA. De lange naam en onmo-gelijke afkorting hoorden bij
de grap. Ze verwezen naar de gekke afkortin-gen van allerlei
controlerende regeringscommissies in die tijd.
Het idee van Cash en Hall was een succes. Het
barbershopzingen ver-spreidde zich snel. In Nederland begon in
1977 de Amerikaanse Kit de Bolster-Diggs (getrouwd met een
Nederlander) in IJsselstein met een bar-bershopkoor voor
vrouwen onder de naam IJsselstein Chorus. Het koor sloot zich
aan bij de Amerikaanse organisatie Sweet Adelines. Een jaar
later begonnen de Nederlandse mannen.
De stijl
Barbershop wordt gezongen zonder begeleiding van instrumenten
(a ca-pella). Typisch kenmerk is ook dat de op een na hoogste
stem (lead) de me-lodie zingt. Daarboven zet de tenor een
tweede stem neer. De bas geeft het geluid een solide
ondergrond. De bari kleurt het ene moment met de lead, het
volgende moment meer met de bas. Samen produceren ze met hun
speciale sound welluidende akkoorden, ringing chords, waarin
nog eens allerlei bo-ventonen te horen zijn, alsof er minstens
vijf stemmen klinken.
Met mannen en vrouwen samen lukt dat niet, omdat ze niet
allebei in dezelfde toonsoort zingen. Vandaar dat mannen en
vrouwen slechts bij hoge uitzondering samen op het toneel
staan.
Even typisch als de klank is de expressie. Met gebaren en
lichaamstaal ondersteunen de zangers en zangeressen de
bedoeling en de sfeer van een song.Bron:
www.sound-around.com |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
| |
| |
|
|
| |
Artikelen Zoeken
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
Artikelen Aanmelden
|
|
| |
Heeft u zelf interessante artikelen
geschreven over zingen of kent u artikelen over zingen die u voor deze rubriek wilt
aanmelden, laat het ons dan
hier
weten!
|
|
| |
|
|
| |
Repertoire en Meer ...
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Multi
Mix Music biedt u een uitgebreide collectie aan eigentijds
en klassiek repertoire. Maar u kunt ook bij ons terecht voor Tipboeken, CD-consultancy en nog veel meer ...
|
|
| |
|
|
|
